Pierwsze znane pokazy sztucznych ogni zorganizowano na dworze cesarskim w Chinach w XII wieku. W zastosowanych wtedy racach użyto zwykłego prochu stosowanego potem w Europie jako dymny proch strzelniczy.

Obecnie w racach i petardach stosuje się współczesne, bardziej widowiskowe i zaawansowane technologicznie środki pirotechniczne. Do roku 1965 do odpalania rac i ładunków używano lontu pirotechnicznego, o stałym czasie spalania. Czas odpalania kolejnych petard regulowano używając różnej długości lontu. Natomiast od roku 1965 do odpalenia sztucznych ogni używa się elektronicznych zapłonników pozwalających na dużo lepszą ingerencje w czas odpalania oraz zwiększających bezpieczeństwo obsługi technicznej pokazów. (odpalanie może odbywać się z większej odległości i nie ma niebezpieczeństwa zamoknięcia lontu.

W czasach Dynastii Han w starożytnych Chinach prażono bambusy, aby wywołać huk odstraszający złe duchy. W czasach dynastii Południowych i Północnych (420-589 naszej ery) sztuczne ognie były wykorzystywane podczas modlitw o pomyślność i szczęście. Fajerwerki były stosowane w celach bojowych.

Obecnie są stosowane głównie w celach widowiskowo-rozrywkowych. Często w połączeniu z pokazami laserowymi oraz muzyką elektroniczną. Pokazy sztucznych ogni są też punktem kulminacyjnym wielu imprez plenerowych przebiegających w okresie wieczorowo-nocnym,np., zabaw sylwestrowych