Pierwsze znane pokazy sztucznych ogni zorganizowano na dworze cesarskim
w Chinach w XII wieku. W zastosowanych wtedy racach użyto zwykłego prochu
stosowanego potem w Europie jako dymny proch strzelniczy.
Obecnie w racach i petardach stosuje się współczesne, bardziej widowiskowe
i zaawansowane technologicznie środki pirotechniczne. Do roku 1965 do odpalania
rac i ładunków używano lontu pirotechnicznego, o stałym czasie spalania.
Czas odpalania kolejnych petard regulowano używając różnej długości lontu.
Natomiast od roku 1965 do odpalenia sztucznych ogni używa się elektronicznych
zapłonników pozwalających na dużo lepszą ingerencje w czas odpalania oraz
zwiększających bezpieczeństwo obsługi technicznej pokazów. (odpalanie może
odbywać się z większej odległości i nie ma niebezpieczeństwa zamoknięcia lontu.


W czasach Dynastii Han w starożytnych Chinach prażono bambusy, aby wywołać huk odstraszający złe duchy.
W czasach dynastii Południowych i Północnych (420-589 naszej ery) sztuczne ognie
były wykorzystywane podczas modlitw o pomyślność i szczęście.
Fajerwerki były stosowane w celach bojowych.

Obecnie są stosowane głównie w celach
widowiskowo-rozrywkowych. Często w połączeniu z pokazami laserowymi oraz
muzyką elektroniczną. Pokazy sztucznych ogni są też punktem kulminacyjnym wielu
imprez plenerowych przebiegających w okresie wieczorowo-nocnym,
np., zabaw sylwestrowych